Хүүдээ 

Хүмүүний орчлонд уянгын хөг нэмсэн туниа муутай дуу 

Хөөрүү сэтгэлд минь амьдралын булаг хайрлахуй 

Өнө уртын тавиланд хүүхэн сэтгэл хэзээ ч ганцаардахгүй 

Өег уужуу бодол сэтгэлд халгиулсан миний хүү 

Хөлд ороод дэгэхийг нь харах гэж хүлээх зуун жилийн догдлол 

Хөлгийн нуруунд эмээл зэхэн бэлдэх мянган жилийн хүлээлт 

Бүсгүй заяад сэтгэл алдрахад нь харамлах сэтгэлийн гомдол 

Бэтгэрч намайг санахад нь зүрхээ даран бардамнах сэтгэлийн их цэнгэл 

Үрдээ зориулсан бүхнээ өрөөлөөс нуун өөртөө хадгалах 

Үндэсгүй моддын дунд гайхуулан цэцэглэж омогшсон бардамнал

Үүр шөнөөр ядрахыг  ч үл мартан хайлсан уясал

Үүрэг төдийд бус үүрдийн жаргал мэт санаж шантраагүй зориг бүхэн ээжийх нь 

Булгийн ус ч ширгэдэг энэ орчлонд 

Буцахын зуурт жаргах ганцхан тавилан ч 

Булшин дээр минь баярын биш харууслын нулимс дуслуулах ганц эр хүн 

Буцаад ирэхийн дайтад санан харуулдан хүлээх үр минь 

Өлгийгөөс авс хүртэлх амьдралын өнгө хуурамчхан зайд 

Өндөр тэнгэрт мандсан нар мэт гийх үе бий ч 

Өчнөөн сарвалзаад ч гарч үл дийлэх намагт шалбааг буй гэдгийг санаарай 

Өрөөл бусдад ч мөн адил гэдгийг үгүйсгэж мартуузай

Тоост орчлонд ганцаар мэт санагдах сэтгэлийн хоосрол байхад 

Төрсөнөөс өөрцгүй баяслаар тэтгэгч хүмүүн буй гэдгийг бүү мартаарай  

Хэн нэгэнд жаргалын ганц оч хайрлаж гэмээнэ 

Хүрээд ирэх хариу нь лан лангаар гэдгийг үргэлжид эрхэмлэж яваарай 

Хүний үрс сайнтай муутай ч 

Хувирашгүй ганц л сэтгэлээр орчлонг харж 

Бусдад бурхан мэт шүтэгдэж чадахгүй ч гэлээ 

Бузар нүгэлтэн мэт гэсгээгдэлгүй амьдарч гэмээнэ 

Ижий болж чамайг төрүүлсний гавъяа тэрээ үр минь... 

ЛуЗа 

2009.10.21